Indeks schorzeń
Alergie/katar sienny

Babka płesznik
Kmin rzymski
Nalewka z piołunu

Arterioskleroza

Nalewka z piołunu
Dyptam

Astma

Nalewka z języcznika
Herbata z wrotyczu i kopru włoskiego

Bezsenność

Nalewka z korzeni obrazków plamistych

Blizny

Krem z fiołka

Bolesne miesiączkowanie

Tabletki koprowo-galgantowe
Krem z wrotyczu

Bóle głowy

Mieszanka ziołowa z pelargonią (grypa i przeziębienie)
Krem z fiołka (zapalenie zatoki czołowej, neuralgie)
Kuracja musem z wszewłogą górską (migreny)
Krem z choinkowy (bóle głowy w nadciśnieniu tętniczym)

Bóle śledziony

Krem choinkowy (z jodły)

Bóle uszu

Krople gronowe

Bóle w klatce piersiowej

Okład z bluszczyku kurdybanka
Olejek piołunowy

Choroby oczu

Mięta polej z octem winnym
Koper włoski
Olejek fiołkowy
Nalewka piołunowa

Choroby reumatyczne

Sivesan
Tabletki z pigwy, przetwory z pigwy
Krem piołunowy
Mieszanka z nasion selera

Choroby skóry

Macierzanka
Krem z macierzanki
Krem z fiołka (owrzodzenia skóry)
Żel z siemienia lnianego

Chrypka (bezgłos)

Nalewka z dziewanny

Cukrzyca

Nalewka z języcznika

Cysty tkanki łącznej

Nalewka z rzęsy wodnej
Krem z fiołka

Czyraki

Krem lub olejek z fiołka
Ziele werbeny
Nalewka z korzenia goryszu

Depresje/wahania nastroju

Nalewka z korzeni obrazków plamistych
Nalewka z fiołka
Korzeń lukrecji
Bertram
Koper włoski
Nasiona babki płesznik
Hyzop
Herbata ze złocienia balsamicznego i kopru włoskiego

Dolegliwości hormonalne

Nalewka z języcznika
Nalewka z rzęsy wodnej
Pieprz kubeba owoce lub tabletki

Dolegliwości nerek

Nalewka z piołunu

Dolegliwości pęcherza

Nalewka z piołunu
Kuracja herbatą z szałwii

Dolegliwości serca

Galgant
Tabletki galgant z koprem
Nalewka z pietruszki
Dyptam
Mieszanka z kozieradką pospolitą

Dolegliwości trawienne

Koper włoski
Babka płesznik
Mus wszewłogowo-gruszkowy
Nalewka piołunowa
Bertram
Mięta polej lub nalewka z miętą polej
Bylica pospolita

Dolegliwości uszu, szum w uszach

Olejek gronowy
Okład z bluszczyku kurdybanka

Dolegliwości wątroby

Nalewka z języcznika
Hyzop
Bylica pospolita

Grzybica

Krem z fiołka
Mieszanka z pelargonią

Intensywny (nieprzyjemny) zapach ciała i z ust

Mięta polej
Koper włoski
Sivesan
Kuracja musem z wszewłogą górską

Klimakterium

Pieprz kubeba (owoce do żucia)
Nalewka z języcznika
Sivesan

Krwiaki

Krem fiołkowy
Krwawnik w proszku

Mastopastia

Nalewka z języcznika
Krem z fiołka

Migrena

Kuracja musem wszewłogowo-gruszkowym
Krem z jodły
Żel piołunowo-winny

Mięśniaki macicy

Nalewka z rzęsy wodnej
Krem z fiołka

Nadciśnienie tetnicze

Sivesan
Nalewka z piołunu
Krem choinkowy (z jodły) przy bólach głowy

Nadpobudliwość

Pieprz kubeba

Neurastenia

Gałka muszkatołowa
Nalewka pietruszkowa

Nietrzymanie moczu

Bluszczyk kurdybanek okład
Nalewka piołunowa

Nieżyt żołądka

Bylica pospolita

Obniżony nastrój, niechęć do pracy

Nalewka z fiołka
Herbatka z lukrecji
Herbata z wrotyczu i kopru włoskiego
Hyzop

Oczyszczanie jelit

Miód wszewłogowo-gruszkowy
Nalewka piołunowa
Babka płesznik
Nalewka z mięty polej

Odtruwanie (po usuwaniu plomb amalgamatowych, chemioterapii)

Bertram
Mus gruszkowo-wszewłogowy
Nalewka z rzęsy wodnej
Szałwia

Oparzenia np. słoneczne

Żel z siemienia lnianego
Krem z fiołka

Operacje

Krwawnik (przed i po zabiegu, operacji)
Krem fiołkowy na blizny

Opryszczka

Krem z fiołka intensywny

Osłabienie odporności

Nalewka z piołunu
Nalewka pietruszkowa
Nalewka z rzęsy wodnej
Mieszanka z dziewięćsiłem
Bertram
Pieprz kubeba

Osłabienie pamięci, koncentracji, brak sprawności intelektualnej

Herbata z wrotyczu i kopru włoskiego
Macierzanka
Olejek z pokrzywą
Kompres na głowę z mięty polej
Pieprz kubeba
Kuracja wiosenna nalewką z piołunu

Owrzodzenie żołądka

Mieszanka „na żołądek” z lukrecją gładką

Półpasiec

Nalewka z rzęsy wodnej
Galgant
Werbena pospolita (zewnętrznie kompresy)

Problemy z zębami (parodontoza, krwawiące dziąsła)

Płyn z ługiem winoroślowym

Przeziębienie/grypa

Mieszanka z pelargonią/ tabletki z pelargonią (bóle głowy)
Spray z pelargonią
Galgant
Krople gronowe (bóle uszu)
Nalewka z dziewanny
Nalewka z szanty
Krem z fiołka
Korzeń goryszu w gorączce
Olejek piołunowy na kaszel
Okład z bluszczyku kurdybanka
Kuracja nalewką z piołunu
Nalewka z rzęsy (nawracające infekcje)

Skaleczenia, rany

Krwawnik (wewnętrznie i zewnętrznie)
Żel z siemienia lnianego
Ziele werbeny
Krem z fiołka

Stany zapalne

Proszek z nasion selera
Ziele werbeny
Ziele krwawnika

Trądzik

Korzeń goryszu
Nalewka z języcznika
Krwawnik
Macierzanka

Ukąszenia owadów

Płyn z babką w sprayu

Upławy

Nalewka z języcznika
Nalewka piołunowa
Krem z wrotyczu
Zupa z wrotyczem

Wrzody na nogach

Krem z fiołka
Olejek z ostropestu plamistego
Krwawnik

Wypadanie włosów

Zasadowa woda z ługiem z popiołu śliwy
Mus wszewłogowo-gruszkowy

Wzdęcia

Wszewłoga górska mus
Krem choinkowy
Zupa z wrotyczem

Zapalenie migdałków

Nalewka z korzenia goryszu
Nalewka z szanty
Werbena pospolita okład

Zapalenie oskrzeli

Nalewka z języcznika
Olejek z piołunu

Zaparcia

Koper włoski
Babka płesznik
Zupa z wrotyczem
Mus z wszewłogą górską

Zgaga

Koper włoski
Bylica pospolita

Zmęczenie, wyczerpanie

Sivesan
Kąpiel w bluszczyku kurdybanku

Żylaki

Olejek z ostropestu
Krem z fiołka
Olejek z fiołka

Przyprawy i nalewki ziołowe
Babka płesznik (Plantago psyllium)

Zastosowanie: nasiona babki płesznik napełniają radością, poprawiają trawienie, oczyszczają krew w jelitach, pomagają w zaparciach i zapaleniu jelita grubego, stosowane w profilaktyce zapalenia żołądka i jelit. Babka zawiera substancje śluzowe, a w przewodzie pokarmowym może napęcznieć, osiągając nawet czterdziestokrotność swej objętości. Dzięki warstwom śluzu możliwa jest absorpcja i usunięcie substancji trujących, niestrawionych resztek pokarmowych z jelita oraz alergenów.
Sposób użycia: profilaktycznie 1 łyżeczkę nasion, w stanach chorobowych 3 razy dziennie 1 łyżeczką posypywać potrawy. Popijać dużą ilością płynów, min. 1 szklanką.

Bertram (Anacyclus pyrethrum)

Zastosowanie: zaburzenia trawienia, nieprawidłowe żywienie, cukrzyca, niestrawność, wspomaga układ nerwowy, poprawia nastrój, usuwa zaflegmienie w okolicach gardła oraz nosa. Wzmacnia śluzówki oraz wspomaga wydzielanie śliny. Odpowiada za przyswajanie witamin i składników odżywczych z pożywienia. Bertram dzięki anacyklinie i pyretrynie daje kompletną ochronę organizmu. Jest lepiej ukrwiony i krew oczyszczona z substancji trujących i zarazków. Dzięki swojemu działaniu przeciwbakteryjnemu, przeciwwirusowemu i przeciwpasożytniczemu odgrywa istotną rolę w leczeniu chorób infekcyjnych i zapobieganiu zakażeniu. Dr van Hecken donosi o skuteczności bertramu w leczeniu malarii i AIDS w Zambii, w Afryce Centralnej, gdzie realizowany jest projekt badawczy WHO.
Sposób użycia: 1-3 szczyptami posypywać każde jedzenie lub dodawać do gotowania. Tabletki. 3 razy dziennie 1-2 tabletki rozpuścić na języku.

Bluszczyk kurdybanek (Herba glechomae)

Zastosowanie: szum w uszach, niedosłyszenie, zaburzenia krążenia krwi, nietrzymanie moczu. W bólach gardła oraz klatki piersiowej. Doskonały środek wzmacniający.
Sposób użycia: używać często jako przyprawa do gotowania oraz jako ciepły kompres nakładać w woreczku lnianym bezpośrednio na bolące miejsce. Kompres pozostawić na godzinę. Okryć ręcznikiem frotowym. Powtarzać 3 razy w tygodniu przez dłuższy czas. Przy nietrzymaniu moczu kompres nałożyć na podbrzusze na 2 godziny.
Przygotowanie: 2 łyżki ziela z 500 ml wody gotować przez ok. 3 minuty. Przelać przez sito i ciepłe ziele przyłożyć do ucha, gardła czy piersi jako kompres.

Bylica pospolita (Artemisia vulgaris)

Zastosowanie: wrzody żołądka i dwunastnicy, błędy dietetyczne, zgaga, zapalenie żołądka, wrażliwość żołądka, osłabienie tkanki łącznej, hemoroidy, żylaki. Bylica pomaga w trawieniu tłuszczu. Wg dra Hertzka, odkrywcy medycyny Hildegardy, jedno z lepszych ziół przy dolegliwościach żołądka. Dr Hertzka radzi pacjentom z wrzodami żołądka przez rok dodawanie bylicy do potraw.
Sposób użycia: 1-3 szczypty bylicy dodawać do gotowania potraw.

Dyptam (Dictamnus albus)

Zastosowanie: pomaga ogólnie na „zwapnienie” naczyń krwionośnych, kamienie nerkowe oraz żółciowe. Bóle serca wywołane arteriosklerozą, podwyższony poziom cholesterolu. Poprawia ukrwienie.
Sposób użycia: Kilka razy dziennie przez dłuższy czas (3-6 miesięcy) spożywać 1-2 szczypty sproszkowanego ziela. Posypywać pieczywo albo używać jako przyprawę do potraw.

Galgant (Alpinia officinarum)

Zastosowanie: jest środkiem nasercowym pomagającym na bóle, osłabienie i skurcze serca oraz zaburzenia krążenia, kurcze żołądka i jelit (syndrom Roemhelda), dolegliwości miesiączkowe, stany wyczerpania i osłabienia. Ma właściwości rozkurczowe. W koncepcji Hildegardy jest jednym z najskuteczniejszych środków na wzdęcia, mdłości, witalizację serca i układu krążenia. Dzięki ostrym substancjom czynnym galgant powoduje rozszerzenie skurczonych naczyń wieńcowych serca i na drodze odruchu językowo-sercowego powoduje zwiększony dowóz tlenu i dokrwienia mięśnia sercowego, wskutek czego ból serca ustępuje. Normalizuje się też ciśnienie tętnicze. Dzięki swoim właściwościom przeciwzapalnym galgant pomaga w bólach reumatycznych i w rwie kulszowej.
Sposób użycia: można go stosować zapobiegawczo dodając do wszelkich potraw szczyptę sproszkowanego galgantu lub 1 tabletkę po jedzeniu. W bólach serca 1 tabletkę. Jeśli bóle serca nie znikają po 5 minutach zażyć ponownie tabletkę i po 5 minutach ponownie. Rozpuścić na języku (odruch językowo-sercowy).
Na wzmocnienie odporności w sezonie jesienno-zimowym i przeziębienie zażywać szczyptę galgantu w herbacie z malin.
W bólach na tle żołądkowo-sercowym sprawdziła się kombinacja kopru włoskiego i galgantu w tabletkach. Również plus polecany jest przy bolesnym miesiączkowaniu. Należy stosować już 2 dni przed okresem, a następnie w razie potrzeby zażyć 2-3 tabletki dziennie.

Gałka muszkatołowa (Myristica fragrans)

Zastosowanie: uniwersalna przyprawa wspomagająca układ nerwowy, przeciwdziałająca melancholii, do oczyszczania krwi, odtruwania, przy zmęczeniu, ospałości, osłabieniu koncentracji. Ma działanie przeciwzapalne i przeciwzakrzepowe oraz przeciwbakteryjne. Wspomaga trawienie i ma właściwości psychotropowe.
Sposób użycia: 1-3 szczypty dodawać do potraw

Herbata ze złocieniem balsamicznym i koprem włoskim

Skład: złocień balsamiczny, Koper włoski.
Zastosowanie: osłabienie układu nerwowego, spadek nastroju
Sposób użycia: 1 łyżkę mieszanki ziołowej gotować z 250 ml wody przez 3 minuty, przelać przez sito i pić 3-6 filiżanek dziennie przez 3-6 miesięcy.

Hyzop lekarski (Hyssopus officinalis)

Zastosowanie: pomaga na smutek, melancholię, depresję związaną z osłabieniem wątroby. Jest przyprawą „dobrego samopoczucia”. Polecana w przypadku kaszlu, dolegliwości wątroby i płuc oraz do oczyszczania krwi.
Sposób użycia: 1-3 szczypty dodawać do gotowania potraw.

Kmin rzymski (Fructus cumini)

Zastosowanie: pomaga w alergii na zwierzęce substancje białkowe.
Sposób użycia: 1-3 szczypty kminu dodać do jedzenia.

Koper włoski (Foeniculum vulgare)

Zastosowanie: dolegliwości trawienne, wzdęcia, zgaga, bóle żołądka, nadkwasota, zapalenie żołądka, wrzody żołądka i dwunastnicy, błędy dietetyczne. Ma odczyn zasadowy, neutralizuje kwas żółciowy. Redukuje intensywny zapach z ust spowodowany niewłaściwym trawieniem. Poprawia nastrój, cerę i zapach ciała.
Sposób użycia: Tabletki. 3 razy dziennie od 3-5 tabletek przed jedzeniem. W przypadku zgagi dodatkowo 3 tabletki po jedzeniu. Pić herbatę z owoców kopru. Używać sproszkowanego kopru, jako jarzynki, do gotowania potraw.

Korzeń goryszu (Radix Pencedani)

Zastosowanie: środek na gorączkę oraz schorzenia ze stanami zapalnymi tj. zapalenie zatok, chroniczne zapalenie oskrzeli.
Sposób użycia: nalewkę pijać przed posiłkami przez 3 dni w lekkich dolegliwościach, przy cięższych 5 dni. Można również podawać dzieciom (w zależności od wieku mierząc na krople lub łyżeczki). Wieczorem wylać pozostałą część.
Przygotowanie: wino przygotowuje się codziennie świeże. 1 łyżkę pokrojonego korzenia zalać ½ filiżanki wina. Odstawić na noc. Rano dodać dodatkowo świeże 2-5 łyżek wina i przecedzić.

Korzeń lukrecji (Radix Glycyrrhizae)

Zastosowanie: zaburzenia depresyjne, spadek nastroju
Sposób użycia: 1-3 szczypty zmieszać z jedzeniem. Spożywać w dowolnej postaci tj. jako herbata, proszek dodawany do jedzenia lub w surowej postaci.

Krem choinkowy

Skład: wiosenne igły, kora i drewno jodłowe, listki szałwii, majowe masło z mleka od krowy, woda
Zastosowanie: bóle żołądka i jelit, choroba trzustki, śledziony, pęcherzyka żółciowego, bóle głowy spowodowane wysokim ciśnieniem, zapalenie zatok przynosowych, artretyzm, reumatyzm, osłabienie wegetatywnego układu nerwowego, nerwica żołądka i dolegliwości żołądkowo-jelitowe na tle nerwowym. W cukrzycy może pobudzić trzustkę do produkcji insuliny.
Sposób użycia: nacierać codziennie 1-2 razy serce oraz splot słoneczny. W bólach głowy, szczególnie przy wysokim ciśnieniu, można nacierać skronie i czoło.

Krem z fiołka wonnego

Skład: sok z fiołka, oliwa z oliwek, tłuszcz kozi, olejek różany.
Zastosowanie: cysty w tkance łącznej o charakterze mastopatii, torbiele jajnika, gruczolakowłókniaki, powiększone węzły chłonne, rak skóry, leczenie blizn pooperacyjnych, zmiany alergiczne skóry. Jest środkiem uniwersalnym poprawiającym ukrwienie. Goi i hamuje procesy zapalne. Stosować również przy bólach głowy nacierając skronie, czoło oraz kark.
Sposób użycia: przy bliznach smarować cienką warstwę na bliznę. Im starsza blizna tym dłużej należy stosować. Opryszczkę smarować co 2 godziny. Grzybica, żylaki, inne – 2 razy dziennie smarować zainfekowane miejsca.

Krem z piołunu

Skład: sok z piołunu, łój jelenia, szpik kostny jelenia, tłuszcz wołowy
Zastosowanie: zapalenie stawów dłoni, bóle reumatyczne, bóle stawu biodrowego, kolan i pleców
Sposób użycia: Kilka razy dziennie smarować bolące stawy.

Krem z wrotyczu

Skład: wrotycz, masło
Zastosowanie: skurcze w obrębie podbrzusza. Polecany przy bolesnym miesiączkowaniu.
Sposób użycia: smarować podbrzusze zgodnie z ruchem wskazówek zegara.

Krwawnik (Achillea millefolium Herba)

Zastosowanie: w gojeniu ran. Stosuje się go również jako „obstawienie” przed operacjami.
Sposób użycia: kilka razy dziennie zażywać 1-2 szczypty sproszkowanego krwawnika, najlepiej dodając do herbaty z kopru włoskiego. Nie gotować. Jako „zabezpieczenie operacyjne” zażywa się go 10 dni przed i 10 dni po zabiegu.

Macierzanka piaskowa (Thymus serpyllum)

Zastosowanie: wysypka, trądzik, wrzody, atopowe zapalenie skóry, do oczyszczania krwi. Pomaga przy kłopotach z pamięcią. W koncepcji Hildegardy to zioło „dermatologiczne”.
Sposób użycia: dodawać kilka szczypt sproszkowanej macierzanki do zup, warzyw, mięsa. Należy jej często używać i zawsze zagotować z potrawą. W schorzeniach skóry gotować z burakami i często spożywać.

Mieszanka na żołądek z korzeniem lukrecji gładkiej

Skład: korzeń lukrecji, korzeń paproci, mąka orkiszowa
Zastosowanie: wrzody żołądka i dwunastnicy, zapalenie żołądka, bóle brzucha, choroby trzustki, wątroby i dróg żółciowych. Ta śniadaniowa „papka” pozwala w krótkim czasie wyleczyć wrzody żoładka i jelit, a spożywana wiosną i jesienią zapobiega otwieraniu się starych wrzodów.
Sposób użycia: 1 łyżeczkę mieszanki dosypać np. do rannej kaszy dodając 1 łyżeczkę mąki kasztanowej, po czym zagotować. Stosować przez 4-6 tygodni.

Mieszanka z kozieradką pospolitą

Skład: biały pieprz, kmin rzymski, nasiona kozieradki (Trigonella foenum-graecum)
Zastosowanie: dolegliwości serca, ból serca, leczenie uzupełniające po zawale. Kozieradka zawiera hormonopodobne steroidy typu diosgeminy i dioscyny, które poprawiają poziom hormonów w organizmie i jako prekursorzy endogennego kortyzolu mają działanie przeciwzapalne. Kozieradka, jak udowodniono, obniża podwyższony poziom cholesterolu, dzięki czemu chroni przed arteriosklerozą.
Sposób użycia: 3 razy dziennie posypywać 1-3 szczyptami chleb i zjadać po posiłkach.

Mieszanka z pelargonią

Skład: ziele bodziszka cuchnącego (Geranium robertianum herba), korzeń bertramu, nasiona gałki muszkatołowej (Semen Myrystica Fragrans). Tabletki zawierają dodatkowo sól kamienną.
Zastosowanie: grypa wirusowa, bóle serca po grypie, ochrona mięśnia serca przed toksynami wirusów. Najlepiej zastosować przy pierwszych oznakach przeziębienia lub grypy. Bóle głowy spowodowane przeziębieniem.
Sposób użycia: jako środek nasercowy w przypadku serca osłabionego po grypie 1-3 szczypty na chleb lub na sucho np. tabletki. Przy przeziębieniach 1 łyżeczkę zagotować w szklance wina lub wodzie przez 3 minuty i wypić. W bólach głowy w związku z grypą zażyć tabletkę. Tabletki: 3 razy dziennie 3 tabletki.

Mieszanka z nasion selera

Skład: nasiona selera, ruta zwyczajna, gałka muszkatołowa, goździki, ziele skalnicy. Zastosowanie: reumatyzm, zapalenie stawów, artroza, choroba Parkinsona, leczenie ognisk zapalnych. Sposób użycia: 1-3 razy dziennie 1 łyżeczką mieszanki posypywać chleb. W przypadku choroby Parkinsona leczenie trwa od 3-6 miesięcy.

Mieszanka z wszewłogą do musu gruszkowego

Skład: korzeń wszewłogi górskiej (Meum athamanticum), galgant, lukrecja, cząber ogrodowy
Zastosowanie: jest środkiem oczyszczającym i usuwającym złogi; czyszczenie żołądka i jelit z niestrawionych resztek pokarmu, infekcja grzybami jelitowymi. Hildegarda określa go, jako „lek cenniejszy od złota, gdyż uwalnia jelita od ich „pleśni”, grzybów, patogenów chorobotwórczych i ich toksyn, odpowiedzialnych za powstawanie chorób autoimmunologicznych. Niemieccy lekarze stosują ten produkt przy sanacji jelit i w regeneracji flory jelitowej. Sprawdził się wielokrotnie w usuwaniu migreny. Zażywa się go tak długo aż ataki migreny osłabną lub znikną.
Sposób użycia: rano na czczo 1 łyżeczkę, po obiedzie 2 łyżeczki, przed snem 3 łyżeczki.
Przygotowanie: gotową mieszankę ziół wsypać do 1 kg ugotowanych na miękko gruszek, dodać 6 łyżek odszumowanego miodu. Przełożyć do słoiczków i przechowywać w lodówce.

Mięta polej (Mentha pulegium)

Zastosowanie: nieżyt i zapalenie żołądka, niedokwasota, zapalenie jelita grubego, odbijanie, zgaga. Regeneruje pracę jelit i wspomaga trawienie. Pomaga w zapaleniu pęcherza, dolegliwościach wątroby i pęcherzyka żółciowego.
Sposób użycia: dodawać 1-3 szczypty do posiłków. Przy intensywnym zapachu ciała spożywać przez 3 miesiące łyżkę miodu z miętą polej przed obiadem i kolacją.

Nalewka z dziewanny

Skład: kwiat dziewanny (Verbasci herba), owoce i ziele kopru włoskiego, wino.
Zastosowanie: pomaga przy chrypce, problemach ze strunami głosowymi oraz przy silnym obciążeniu aparatu głosowego, zapaleniu krtani. W ziołolecznictwie dziewanna należy do najważniejszych roślin odśluzowujących.
Sposób użycia: 3 razy dziennie 1 kieliszek likierowy

Nalewka z fiołka

Skład: ziele fiołka wonnego (Viola odorata), galgant, korzeń lukrecji (Glycyrrhiza glabra), wino.
Zastosowanie: wspomaga prawidłowy stan układu nerwowego; pomaga na melancholię, niechęć do działania, smutek i związane z tym dolegliwości z płucami, depresje związane z klimakterium. Pomaga przy braku tchu.
Sposób użycia: 3 razy dziennie kieliszek likierowy przez 1-3 miesiące.

Nalewka z języcznika

Skład: ziele języcznika (Scolopendrium phyllitis), pieprz długi (Piper longum), kora cynamonu (Cinnamomum ceylanicum), wino, miód pszczeli.
Zastosowanie: oczyszcza gruntownie organizm, szczególnie wątrobę i płuca, zaburzenia regulacji hormonalnej. Przewlekłe zapalenie oskrzeli, chroniczny kaszel wątrobowy, astma z towarzyszącymi jej dolegliwościami wątroby, zaburzenia metabolizmu wątroby i regulacji hormonalnej przy schorzeniach jajników i okolic podbrzusza, endometriozie, upławach, zaburzeniach funkcji tarczycy i trzustki.
Sposób użycia: przez pierwszy tydzień: 1 kieliszek likierowy 3 razy dziennie po posiłku. Od drugiego do 6-8. tygodnia kieliszek przed i po jedzeniu. Zalecana kuracja 4 butelki.

Nalewka z korzeni obrazków plamistych

Skład: korzeń obrazków plamistych, wino. Zastosowanie: melancholia, depresje, wahania nastroju, bezsenność. Sposób użycia: 2-3 razy dziennie kieliszek likierowy ok. 25ml.

Nalewka pietruszkowa

Skład: ziele pietruszki zwyczajnej (Petroselinum crispum herba), ocet winny, miód, wino.
Zastosowanie: wspomagający prawidłową pracę układu krążenia, w tym mięśnia sercowego. Niewydolność serca, osłabienie serca, serce starcze, bóle serca uwarunkowane stresem, niedokrwienie migdałków. Wzmacnia serce, np. po przebytej grypie. Daje ulgę przy wszelkich problemach z sercem, zakłóceniach funkcjonowania krwioobiegu, bólach głowy, meteopatii, zastoju żylnym z obrzękami nóg i płuc. Wg Hildegardy wzmacnia serce, układ krążenia i śledzionę. Nalewka ma właściwości moczopędne, będące wynikiem pobudzającego działania olejków eterycznych pietruszki na nerki.
Sposób użycia: 3 razy dziennie 1 kieliszek likierowy po jedzeniu. Zalecana kuracja od 3 do 8 butelek.

Nalewka z piołunu

Skład: majowy piołun (Succus Artemisia absinthium), wino czerwone, miód.
Zastosowanie: uniwersalny środek w chorobach nerek i dróg moczowych, niewydolność nerek, kamienie nerkowe, piasek w nerkach, zaburzenia funkcjonowania dróg żółciowych, zapalenie pęcherzyka żółciowego, kamienie żółciowe, usuwanie i zapobieganie miażdżycy, ogólne osłabienie żołądka, wzroku i dolegliwości oczu, wzmocnienie serca, zaburzenia przemiany materii, brak apetytu, artretyzm, reumatyzm, cukrzyca starcza, podwyższony poziom lipidów. Cała jednostka funkcyjna wewnętrznych dużych narządów jest lepiej ukrwiona poprzez zawartość goryczki i olejków aromatycznych w piołunie. Goryczka stymuluje cały układ odpornościowy organizmu, piołun uwalnia znajdujące się na śluzówce przeciwciała, od jamy ustnej po żołądek i jelita. Stabilizuje również pracę obciążonego nadciśnieniem serca. Ma właściwości przeciwzapalne. Lecznicze przyjmowanie nalewki ma tak silne działanie regeneracyjne i tak bardzo podnosi wydolność organizmu, iż Hildegarda nazwała piołun „mistrzem przeciw wszelkim stanom wyczerpania”. Przed rozpoczęciem kwitnięcia traw i pojawieniem się alergii na pyłki, już zimą można zażywać nalewkę, dzięki czemu błony śluzowe staną się lepiej ukrwione, a wrażliwość na białka pyłków ulegnie znacznemu obniżeniu. Substancje gorzkie w piołunie, podobnie jak w dyptamie, pobudzą śluzówki do sekrecji, dzięki czemu z naczyń usuwane są złogi, co chroni przed arteriosklerozą.
Sposób użycia: Zalecana kuracja wzmacniająca od maja do października (8 butelek). Co trzeci dzień na czczo 1 kieliszek likierowy (ok. 20 ml) nalewki z piołunu. Dzieci odpowiednio mniejsze ilości od 1 łyżeczki do 1łyżki
Katar sienny – kurację rozpocząć już zimą przed okresem pylenia. Przy mocnych stanach zapalnych pić codziennie po łyku aż do zniknięcia symptomów.

Nalewka z mięty polej

Skład: woda, cukier trzcinowy, ocet winny, miód pszczeli oczyszczony, sok z mięty polej (Mentha pulegium), sok z bylicy piołun (Artemisia absynthi), korzeń lukrecji (Glycyrrhiza gabra), galgant (Alpinia officinarium). Nie zawiera alkoholu.
Zastosowanie: wzmacnia żołądek i jelita, poprawia ukrwienie żołądka, zaburzenia ukrwienia oczu związane ze słabością żołądka, wspomaga trawienie. Wg Hildegardy mięta polej posiada moc 15 ziół.
Sposób użycia: zaleca się spożywać kieliszek likierowy 3 razy dziennie po lub pomiędzy głównymi posiłkami. Przy uczuciu pełności, ucisku w żołądku wypić 1-2 kieliszków likierowych.

Nalewka z rzęsy wodnej

Skład: rzęsa wodna (Lemna minor), pięciornik kurze ziele (Potentilla erecta), gorczyca polna (Sinapis alba), przytulia właściwa (Gallium verum), wrotycz pospolity bez kwiatów (Tanacetum vulgare succus), pieprz biały (Piper album), korzeń imbiru (Zingiber officinale), kora cynamonu cejlońskiego (Cinnamonum ceylanicum), szałwia (Salvia officinalis succus), sok z bulwy kopru włoskiego (Foeniculum vulgare Succus), miód, wino.
Zastosowanie: wzmacnia układ odpornościowy, pobudza obronę organizmu, oczyszcza organizm ze złych soków, toksyn środowiskowych i złogów metabolitów. Stan przednowotworowy (bóle serca, reumatyczne, dolegliwości żołądkowo-jelitowe), profilaktyka nawrotów nowotworowych i chorób z autoagresji. Można stosować w nawracających przeziębieniach i infekcjach grypowych. Pomaga w przywróceniu wewnętrznej równowagi płynów fizjologicznych oraz dla wzmocnienia endogennych sił witalnych. Kora cynamonu wpływa pozytywnie na metabolizm glukozy i tłuszczy, substancje zawarte w koprze na żołądek, jelita i procesy trawienne a dziko rosnąca rzęsa wodna ma zdolności wiązania związków organicznych i metali ciężkich. Rzęsa wodna zawiera cenne flawonoidy będące wymiataczami wolnych rodników, kwasy cyklopentanowe o właściwościach przeciwzapalnych podobnych działaniu prostaglandyn, pomocne w stanach zapalnych i w reumatyzmie. Pięciornik kurze ziele ma właściwości przeciwzapalne, antyalergiczne, przeciwwirusowe, immunostymulujące i indukujące interferon. Pomocny jest w zapaleniu błon śluzowych jamy ustnej, gardła, żołądka i jelit, biegunce, zaburzeniach trawienia i osłabieniu układu obronnego.
Sposób użycia: 1 kieliszek dziennie na czczo i 1 kieliszek przed snem – jako pierwszy i ostatni napój w ciągu dnia. Profilaktycznie 3litry nalewki w ciągu roku. Pacjenci zoperowani, chorujący na raka powinni stosować go stale.

Nalewka z szantą

Skład: ziele szanty zwyczajnej (Marrubium vulgare), owoc kopru włoskiego, ziele kopru ogrodowego (Anethum graveolens herba), wino.
Zastosowanie: na kaszel, katar, chrypkę. Pomaga usunąć zarazki i ich trujące toksyny. Pomaga w kaszlu podczas przeziębienia i grypy oraz kaszlu związanym z dolegliwościami wątroby. Zioła zawierają śluz, który łagodzi podrażnione śluzówki. Goryczka w szancie stymuluje produkcję przeciwciał. Olejki eteryczne działają rozkurczowo i przeciwzapalnie oraz rozrzedzają śluz, co ułatwia odkrztuszanie. Jeśli nalewka z szanty nie pomoże warto zastosować nalewkę z języcznika, która pomaga w „starszych” uszkodzeniach wątroby.
Sposób użycia: 3 razy dziennie wypić pół filiżanki ciepłej nalewki. Dzieciom do lat 6 podaje się małą łyżeczkę kilka razy dziennie, a dzieciom do 12 roku kilkakrotnie w ciągu dnia łyżkę stołową*.
* stosowanie u dzieci na podstawie doświadczeń lekarzy niemieckich i niemieckiej literatury.

Olejek gronowy

Skład: sok z winorośli, oliwa z oliwek
Zastosowanie: bóle uszu, bóle głowy, neuralgie nerwu twarzowego i trójdzielnego, początki szumów usznych.
Sposób użycia: przy przeziębieniach oraz bólach uszu należy wmasować przed i za uchem. Również dla dzieci. W neuralgiach krople wmasować bezpośrednio w bolące miejsce.

Olejek piołunowy

Skład: sok z piołunu, oliwa z oliwek
Zastosowanie: bóle w piersiach, zapalenie oskrzeli, kaszel, także u dzieci, ból w boku
Sposób użycia: kilka kropli kilka razy dziennie wsmarować w klatkę piersiową i boki. Szczególnie na noc. Uwaga! Olejek z piołunu może wywołać alergię. Zrobić próbę z 1 kroplą.

Olejek z fiołka

Skład: kwiaty i liście fiołka, oliwa z oliwek
Zastosowanie: osłabienie wzroku, początek zaćmy i jaskry, podwyższone ciśnienie wewnątrzgałkowe, czyraki, dolegliwości nerek
Sposób użycia: smarować kilka razy dziennie chore miejsca i skórę wokół nich.
Osłabienie wzroku – wieczorem nawilżać oczy dookoła powiek. Uważać, aby olejek nie dostał się do oczu!

Olejek z ostropestu

Zastosowanie: zakłócenia ukrwienia, żylaki.
Sposób użycia: smarować nogi rano i wieczorem.

Olejek z pokrzywy

Skład: sok z pokrzywy, oliwa z oliwek
Zastosowanie: pomaga na brak pamięci, koncentrację.
Sposób użycia: Przez dłuższy czas (2-3 miesiące) przed udaniem się na spoczynek natrzeć olejkiem piersi, a następnie skronie (zachować kolejność).

Pieprz kubeba (Piper cubeba)

Zastosowanie: pomaga przy stanach napięcia nerwowego i stresu. Stosuje się chcąc poprawić osiągnięcia zarówno sportowe jak i intelektualne, poprawia koncentrację, redukuje uderzenia gorąca w klimakterium
Sposób użycia: 3 razy dziennie żuć 2-3 ziarna lub 1 pastylkę.

Pigwa tabletki

Skład: owoce pigwy pospolitej, galgant
Zastosowanie: reumatyzm, artretyzm, artroza, arterioskleroza, podwyższony poziom kwasu moczowego. Dzięki wysokiej zawartości olejków eterycznych pigwa pomaga usunąć z tkanki łącznej kwas moczowy oraz metabolity, tym samym wpływa pozytywnie na równowagę kwasowo-zasadową organizmu. Wskazana osobom zakwaszonym.
Sposób użycia: zaleca się spożywać 4 razy dziennie 5 tabletek rozpuszczając w jamie ustnej na języku. Stosować minimum miesiąc.

Sivesan (mieszanka ziół)

Skład: koper włoski, korzeń galgantu, korzeń dyptamu, ziele jastrzębca kosmaczka
Zastosowanie: dolegliwości żołądkowo-jelitowe, poprawia przemianę materii i działanie układu krążenia, rekonwalescencja po chorobach i operacjach, częste oblewanie się potem.
Zalecana w angina pectoris, u pacjentów po zawale, w zakrzepicy, przy wysokim ciśnieniu krwi, przy bólach nerek, w dolegliwościach „menedżerów”. Pomocna w leczeniu ognisk zapalnych (wielka kuracja oczyszczająca wg Hildegardy). Jeden z najważniejszych, uniwersalnych środków w koncepcji Hildegardy. Wzmacnia serce oraz układ krążenia, poprawia ukrwienie i redukuje kwasowość. Stabilizuje stan zdrowia pacjenta.
Sposób użycia: 1-3 szczypty mieszanki połączyć z ciepłym winem lub nalewką pietruszkową i pić po obiedzie i kolacji. W klimakterium przed jedzeniem 2 szczypty mieszanki posypać na chleb lub potrawę i spożyć.

Spray z pelargonii do rozpylania

Skład: olejek z pelargonii, olejek z bertramu, olejek z gałki muszkatołowej
Zastosowanie: katar, bóle głowy wywołane zapaleniem zatok czołowych, przynosowych. Olejki eteryczne działają kojąco na nos i gardło.
Sposób użycia: rozprysnąć w pomieszczeniu, samochodzie, na poduszce lub ubraniu kilka razy dziennie w trakcie infekcji.

Wrotycz (Chrysanthemium vulgaris herba sine floribus)

Zastosowanie: przeziębienie, przewlekły katar, hipochondria, polipy, choroby migdałków gardłowych, upławy. Wg Hildegardy najlepszy środek w przypadku łagodnego przerostu prostaty.
Sposób użycia: 1 szczypta na dzień do gotowania potrawy.

Werbena pospolita (Verbena officinalis)

Zastosowanie: ropnie, ropne zapalenie łożyska paznokcia, zapalenie gruczołu sutkowego, zainfekowane egzemy, czyraki, półpasiec, zapalenie migdałków
Sposób użycia: kompres z werbeny położyć na godzinę na obolałe miejsce. Stosować 2 razy dziennie aż ognisko ropne zniknie.
Przygotowanie: 1 łyżkę ziela zagotować w szklance wody ok. 3 minuty. Ciepłe zioła w sterylnym bandażu z gazy lub lnianym woreczku nałożyć na ranę na 1-2 godziny. Im dłużej tym większa skuteczność. Po wyschnięciu kompresu zdjąć. Powtórzyć 2-3 razy w ciągu dnia. Możliwie jak najcieplejsze przykładać do miejsc z ogniskiem zapalnym. Przykładać również na zamknięte ogniska ropne.

Psychoterapia

Proponujemy Państwu pracę nad rozwojem osobowości wg wskazań św. Hildegardy:

Wizja cnót i wad a rozwój osobowości wprowadzenie

W czasach św. Hildegardy nie posługiwano się pojęciem „osobowość”. Jest to pojęcie psychologiczne, a początki psychologii to druga połowa XIX wieku. Życie psychiczne opisywano jednak od zarania dziejów, osobowość również. Jak to się ma do nauki św. Hildegardy? Otóż zadziwiająco blisko. Według Świętej człowiek stworzony jest do rozwoju. To, co go stanowi, a w tym dusza i ciało są Bożym darem, o który człowiek ma się nie tylko troszczyć, lecz również rozwijać. W tym rozwoju jest miejsce na coraz pełniejsze życie emocjonalne, coraz lepsze rozumienie siebie oraz coraz bardziej dojrzałe relacje z ludźmi.
To myślenie jest bardzo bliskie współczesnemu myśleniu o człowieku, a w odniesieniu do psychologii szczególnie teoriom Koren Horney i dorobkowi psychologii humanistycznej. Psychologowie humanistyczni, a wśród nich Gordon Allport, Charlotte Buhler, George Kelly, Carl Rogers, Abraham Maslow łączą ludzkie zdrowie z rozwojem.
Dla św. Hildegardy choroba jest zaniedbaniem prozdrowotnych i prorozwojowych sił natury. Jednym z wymiarów troski o ludzką naturę jest rozwijanie cnót, natomiast formą jej zaniedbywania jest uleganie wadom. Św. Hildegarda zaprasza do przyjaznej człowiekowi, otwartej na rozwój i życie duchowości. Święta nie unika niełatwych tematów takich jak trud życia, cierpienie, czy śmierć. Umieszcza je jednak w szerokim kontekście troski o zdrowie, rozwój i życie pełnią życia.
W swych dziełach Święta opisała 35 par cnót i wad. Cnoty i wady w myśli hildegardiańskiej stanowią istotę moralnej postawy człowieka. Nadają czynom ludzkim formę i pełnię kształtu. Decydują o zdrowiu psychicznym.
Cnoty służą człowiekowi pomocą nie wywierając na niego żadnego nacisku. Nie zmuszają go do określonego postępowania zawsze zostawiając mu wolność. Działają delikatnie niczym balsam. Spływają na ludzkie dusze łagodnie, niczym opadające z krzewu kwiaty, aby zacierać ślady złego.
Wady są przeciwieństwem cnót i powodują brzemienne w skutki zawężenie horyzontów człowieka jedynie do tego, co przychodzi przez zmysły i jest poznawalne rozumem. Dają iluzję pozornej wolności, podczas gdy w rzeczywistości stają się formą szkodliwego przymusu.
Jak w związku z tym korzystać z dorobku św. Hildegardy w pracy nad rozwojem własnej osobowości? Najpierw w ramach osobistej lektury, słuchanych konferencji, oraz medytacji warto konfrontować znaczenie, które osobiście nadajemy poszczególnym cnotom i wadom z tym jakie nadawała im Święta a które w szczególny sposób może być pogłębiane przez pracę z alegoriami. Uświadamianie sobie własnych schematów poznawczych połączone z próbą wychodzenia poza ich ramy jest pierwszym, ważnym krokiem w osobistym rozwoju.
Kolejnym krokiem może być próba opisania własnego systemu cnót i wad polegająca na ustaleniu ich nasilenia. To cenne przejście od myślenia „jak powinno być” do myślenia „jak jest”. Po tym kroku można postawić sobie kolejne pytanie: „jak chcę aby było”. Pojawiające się różnice pomiędzy stanem faktycznym (jak jest) a stanem oczekiwanym (jak chcę aby było) ukażą przestrzeń pracy nad sobą.
W tym momencie przydatna może być pomoc kompetentnej osoby w ramach indywidualnego poradnictwa. Wartość pracy z towarzyszeniem indywidualnym została wyraźnie doceniona zarówno w pracy psychologicznej jak i w wielu ośrodkach duchowości. Towarzyszenie indywidualne może zakończyć się na etapie planowania strategii samodzielnej pracy nad dalszym rozwojem. Może – jeśli będzie taka potrzeba – rozwijać się w kierunku poradnictwa psychologicznego lub psychoterapii.
W kontekście współczesnej wiedzy na temat ścisłych powiązań między fizjologią ludzkiego organizmu a życiem psychicznym, w kontekście osiągnięć współczesnej psychosomatyki łączenie zdrowego trybu życia, medycyny naturalnej i otwartej na rozwój duchowości z osiągnięciami współczesnej psychologii i psychoterapii wydaje się w pełni zasadne i pożądane, a nauka o cnotach i wadach może stać się kolejnym pomostem przerzuconym między życiem psychicznym i duchowym.
Dr Wiesław Błaszczak, psycholog, psychoterapeuta, teolog

Poradnictwo indywidualne:

Pierwsze spotkanie wprowadzenie do medytacji na temat cnót i wad

Używane przez św. Hildegardę określenia cnót i wad od wieków funkcjonują w naszej kulturze. Dla różnych osób mają jednak różne lub nieco inne znaczenia niż te, które nadawała im Święta. Celem pierwszego spotkania jest omówienie znaczeń nadanych przez autorkę poszczególnym cnotom i wadom oraz wprowadzenie w sposób odkrywania ich w sobie. Uczestnik spotkania otrzyma do samodzielnej pracy skrócony ich opis.

Drugie spotkanie wprowadzenie w samopoznanie Metodą Cnót i Wad

Ustaleniu poziomu cnót i wad służy Metoda Cnót i Wad. Uczestnik spotkania zostanie wprowadzony w samodzielne korzystanie z metody mające na celu ustalenie stanu faktycznego i stanu oczekiwanego, co pozwoli przygotować program pracy nad sobą.

Trzecie spotkanie tworzenie projektu rozwoju własnej osobowości

Podstawowym motorem rozwoju jest motywacja. Spotkanie jest okazja do postawienia sobie zasadniczych pytań związanych z rozwojem osobowości: co chcę zmienić? Dlaczego chcę to zmienić? Jak chcę to zmienić? Odpowiedź na te pytania pozwala na stworzenie projektu rozwoju własnej osobowości.

Grupy:

Wzrostu

Łatwiej pracować nad sobą korzystając ze wsparcia osób zmierzających podobną drogą. Projekt grup wzrostu ma na celu zebranie osób, które mogą służyć sobie wsparciem na drodze osobistego rozwoju. Grupa ma charakter zamknięty, co oznacza że trwa przez określony czasie w niezmienionym składzie. Czas, częstotliwość spotkań oraz liczba uczestników są ustalane przy doborze grupy.

Wsparcia

Dla wielu osób rekolekcje z postem św. Hildegardy są silnym i ważnym impulsem do zmiany życia. Niestety, czasami zyskany w czasie rekolekcji zapał mija i szereg osób wraca do starych nawyków. Grupy wsparcia służą wzmacnianiu motywacji do zmiany życia oraz ustalania przyczyn niepowodzeń podejmowanych działań. Praca w grupie daje szansę odkrywania często nieuświadomionych motywów braku zmiany oraz czerpania z zasobów pozwalających na lepsze pełniejsze życie. Grupy mają charakter otwarty, co oznacza że mogą dołączać do nich nowe osoby, a te które czują się wystarczająco samodzielne mogą kończyć swój udział w grupie.

Prowadzący

WIESŁAW BŁASZCZAK, doktor psychologii, psychoterapeuta, teolog

Prowadzi psychoterapię indywidualną i grupową dla osób dorosłych oraz terapię par.

Zajmuje się pomocą osobom z objawami nerwicy, depresji, lęku; przeżywającym stratę, niskie poczucie własnej wartości, problemy w podejmowaniu decyzji, nawiązywaniu i budowaniu bliskich relacji; doświadczającym trudności w radzeniu sobie ze stresem, skutkami traumy, nieprzebaczonej winy lub krzywdy, konfliktami, kryzysem wartości, rozpadem związku.

W latach 1996-2004 pracował w Katedrze Psychologii Klinicznej i Osobowości KUL jako pracownik naukowo-dydaktyczny oraz szkolił się w stosowaniu narracyjnej metody diagnostyczno-terapeutycznej Self-Confrontation Method H. Hermansa.

Od 2000 r. prowadzi szkolenia, terapię indywidualną i grupową, zajmuje się diagnostyką psychologiczną w prywatnym Ośrodku Terapeutyczno-Szkoleniowym OTS w Lublinie, którego jest współzałożycielem.

W latach 2006-2008 szkolił się w Polskim Instytucie Ericksonowskim.

W latach 2009-2011 szkolił się w Polskim Instytucie Psychodramy pod kierunkiem Sonii Beloch z Psychodrama Institut für Europa (PIfE).

W latach 2012-2013 szkolił się w międzynarodowym Stowarzyszeniu NEST – The New Experience for Survivors of Trauma uzyskując certyfikat terapeuty NEST.

Od 2015 r. jest superwizorem-aplikantem Stowarzyszenia NEST.

Pracuje pod stałą superwizją.

Szczególne zainteresowania to: psychologia narracyjna, psychologiczne aspekty procesu przebaczenia, psychologia stresu, koncepcja posttraumatycznego wzrostu (PTG), skutki zaniedbania emocjonalnego, kryzysy światopoglądowe i egzystencjalne.

Kontakt:
e-mail: w.blaszczak65@gmail.com
tel.: 600090773

Terapia dźwiękiem

Zainteresowanych prosimy o kontakt telefoniczny
+48666886562

Do harmonii duszy i ciała przez terapię naturalnym dźwiękiem

Działanie muzyki na ludzki organizm znane jest już od czasów starożytnych. W średniowieczu doceniała je w sposób szczególny również Św. Hildegarda, która zarówno komponowała utwory muzyczne jak i wypowiadała się na temat muzyki w swoich dziełach i listach. Według Hildegardy, muzyka jest czystym wspomnieniem raju, gdzie Adam wraz z aniołami śpiewał psalmy na cześć Stwórcy. W Causae et curae Święta pisze o Adamie, iż miał „głos dźwięczny jak dźwięk monochordu”, czyli wyrażał doskonałą harmonię. Aby ludzie mogli przypomnieć sobie o tej rajskiej słodyczy „święci prorocy wymyślili nie tylko psalmy i kantyki, które śpiewa się dla rozpalenia pobożności słuchaczy, ale i rozmaite instrumenty muzyczne, które wydają wielorakie dźwięki.(…) Naśladując świętych proroków, ludzie pilni i mądrzy wynaleźli ludzką sztuką różne instrumenty muzyczne, aby grać ku radości duszy”. Muzyka ma wielkie znaczenie dla duszy. W jednym ze swoich dzieł – Scivias, Św. Hildegarda tak o tym pisze: „Jak moc Boża wszędzie wzlatując wszystko okrąża i nie napotyka żadnej przeszkody, tak i rozumność człowieka przejawia się z wielką mocą w rozbrzmiewaniu żywymi głosami i w pobudzaniu przez muzykę sennych dusz do czuwania (…). Albowiem muzyka zmiękcza twarde serca i wprowadza w nie wilgoć skruchy oraz przyzywa Ducha Świętego”. Według Hildegardy dusza ludzka jest symfoniczna, bo symfonia to harmonia, czyli zgodne współbrzmienie. Zgodnie z zaleceniami Świętej, człowiek powinien dążyć do pełnej harmonii, czyli zgodnego współbrzmienia we wszystkich obszarach: boskim, kosmicznym, cielesnym i duchowym. Muzyka jest elementem spajającym i łączącym poszczególne elementy. Korzystanie z dźwięków różniło się nieco na przestrzeni wieków. Terapia muzyką w średniowieczu polegała głównie na śpiewaniu przez siostry zakonne chorałów gregoriańskich, antyfon, responsoriów i hymnów podczas nabożeństw. W naszych czasach, dzięki ogromnemu postępowi nauki, mamy możliwość korzystania ze współczesnych terapii wykorzystujących dobroczynne oddziaływanie fali dźwiękowej na nasz organizm. Jedną z metod terapeutycznych opartych na muzyce, działających całościowo na człowieka i umożliwiającą powrót do harmonii duszy i ciała jest zabieg naturalnym dźwiękiem przy pomocy specjalnie do tego celu przygotowanych kamertonów. Organizm ludzki możemy bowiem porównać do skomplikowanego instrumentu potrafiącego grać piękne melodie, wydawać piękne dźwięki, czyli dawać radość i szczęście zarówno bliźniemu jak i sobie samemu. Niestety ten wspaniale stworzony instrument może się „rozstroić” pod wpływem różnych czynników, zarówno wewnętrznych, jak i zewnętrznych (złe odżywianie, zanieczyszczone środowisko, stresy, brak wypoczynku, snu, nadmierne emocje i złe myśli). Tak jak konieczne jest nastrojenie rozstrojonego pianina czy gitary, tak też niezbędne jest „dostrojenie” organizmu, który znalazł się w stanie dysharmonii. Używa się do tego specjalnych kamertonów medycznych o ściśle określonych częstotliwościach z zakresu pasma fal słyszalnych dla ucha ludzkiego. Dźwięki kamertonów docierają bezpośrednio do odpowiednich tkanek i organów, wchodzą z nimi w rezonans i w ten sposób przywracają zaburzoną równowagę człowieka.
Terapia naturalnym dźwiękiem sprawdza się znakomicie w:
• przywracaniu równowagi emocjonalnej,
• problemach ze snem,
• stanach depresyjnych,
• problemach skórnych,
• migrenie,
• łagodzeniu stanów bólowych (także kręgosłupa),
• przyspieszeniu regeneracji pourazowej,
• wspomagająco przy chorobach przewlekłych.
Jest więc wspaniałą, naturalną, w pełni bezpieczną metodą umożliwiającą powrót do zdrowia dla tych, którzy tego potrzebują.

Zabiegi lecznicze

Kompresy z ziaren pszenicy

Hildegarda z Bingen pisze:

Kto cierpi na bóle pleców lub lędźwi, ten winien ugotować ziarna pszenicy w wodzie i ciepłe położyć na bolące miejsca, a ciepło pszenicy wypędzi tę plagę.
Stosowanie:
Ekologiczne ziarna pszenicy gotować w wodzie na małym ogniu przez 30-40 minut. Ciepłe ziarna pszenicy (tak ciepłe, jak się da wytrzymać) trzymać na bolącym miejscu przez 15-20 minut, Stosować 4-7x tygodniowo. Po zabiegu ziarno wyrzucić. Nie nadaje się do użycia!

Kompresy na tarczycę (wg Ellen Brendl, Anna Maria Grabner, Monika Hafner)

Mieszanka z lubczykiem ogrodowym złożona z 1 części ziela lubczyka i 1 części bluszczyka kurdybanka (bluszczyka może być więcej)
1 łyżkę stołową mieszanki ziołowej zalać 1 filiżanką wody i gotować przez 5 minut, odcedzić. Zioła rozłożyć na lnianej/bawełnianej chustce i owinąć nią szyję. Ułożyć na niej przeźroczystą folię, tak by utrzymać wilgotne ciepło. Jeśli skóra na szyi jest delikatna, wówczas wcześniej należy posmarować ją masłem lub kremem fiołkowym. Kompres powinien sięgać aż po nasadę uszu.
Stosowanie kompresu:
Pierwszy tydzień – 2x
Drugi tydzień – 3x
Trzeci tydzień – 4x
Czwarty tydzień – 5x
jeśli jest nadal taka potrzeba, można odtąd stosować kompresy codziennie.

Kompresy z siemienia lnianego

1 łyżkę stołową siemienia lnianego gotować w 1/3 litra wody, odcedzić. Zanurzyć w płynie kompres, tak by się dobrze nasączył. Kompres trzymać przez 5-10-15 minut.